Edward Munch był norweskim malarzem i grafikiem żyjącym w latach 1863 – 1944.
Tematy podejmowane przez Muncha to lęk, samotność, zazdrość, choroba, przeciwstawienie życia i śmierci, fatalizm płci. Motywy te pojawiały się w malarstwie i grafice Muncha nieustannie, z uporczywością, przy której słowo: obsesja – narzuca się samoistnie. Zmysłowość pojawia się tu z atrybutami śmierci, w relacjach między kobietą a mężczyzną widoczna jest nieubłagana walka, kobieta przy tym ukazuje oblicze demoniczne.
Interesowała go przede wszystkim figura ludzka. Pejzaże były rzadsze, lecz gdy je malował, miały one też znaczenie psychologiczne, tak jak u van Gogha. Biała noc u Muncha oznaczała także bezsenną noc człowieka trawionego wewnętrznym niepokojem. Sławny Krzyk jest nie tylko krzykiem samotnego człowieka na moście, bierze w nim udział niemal cała natura.